De Neurenberger rassenwetten: Het fascistische beleid van de nazi’s

De Neurenberger rassenwetten waren een van de eerste wetten die door de nazi’s werden aangenomen. Ze bestonden uit veertien verschillende decreten en vormden de basis voor het rassenbeleid van de nazi’s. De wet was bedoeld om de invloed van “niet-Ariërs” in de Duitse samenleving te beperken en rassenvermenging tussen Ariërs en niet-Ariërs te voorkomen.

Joden in nazi-Duitsland werden geconfronteerd met vele vormen van discriminatie. Ze mochten bijvoorbeeld niet trouwen met een Duitser van zuiver bloed en moesten van de regering afstand doen van hun nationaliteit als ze een kans wilden maken om te overleven tijdens de Holocaust. Toen het antisemitisme een niveau bereikte dat elke Jood had kunnen bereiken. De meeste Duitsers toonden medelijden en deden er niets aan, terwijl anderen eraan deelnamen of alleen maar wegkeken uit puur eigenbelang. Maar alle betrokkenen moesten weten dat wat er daarna gebeurde grotendeels aan hen te danken zou zijn, omdat ze ontelbare levens hadden gered.

De Joden onder Hitlers bewind waren niet alleen slachtoffers, maar deze mensen werden helden met hun moed, ondanks het feit dat ze bij elke stap werden klaargestoomd voor hun eigen vernietiging.

Aanleiding

Hitler richtte zich tot de Joden nadat hij aan de macht was gekomen, en het duurde niet lang voordat zij het doelwit werden van discriminatie. De eerste antisemitische actie van de nazi’s vond plaats op 1 april – de eerste van elke maand (natuurlijk). Deze nazi-boycot riep op tot het boycotten van alle Joodse bedrijven in heel Duitsland onder de strafwet. Er waren echter niet veel mensen die precies wisten wat iemand Joods maakte of niet in die tijd in de geschiedenis, dus uiteindelijk werden deze wetten ingewikkelder met andere dingen die eraan werden toegevoegd, zoals het huwelijk tussen Duitse burgers (of iemand in hun land). Waardoor deze personen strafbaar werden als ze schuldig werden bevonden, omdat beide soorten nu onder één categorie konden vallen.

De joden in Duitsland

De Joden die na de Eerste Wereldoorlog in Duitsland woonden, waren volledig geïntegreerd, spraken zeer goed Duits en hadden ingesleten gewoonten. Deze Joden waren geenszins religieus, hoewel velen ooit voor hun land hadden gevochten tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Neurenberger rassenwetten

De Neurenberger rassenwetten werden in 1935 ingevoerd tijdens de jaarlijkse demonstratie van Hitlers nazipartij. Deze wetten verhinderden Duitse Joden om enige vorm van overheidssteun te krijgen, dwongen een scheiding af tussen hen en Ariërs door hen alle politieke rechten te ontnemen (inclusief stemrecht), verboden interraciale huwelijken en verboden ook seksuele relaties tussen iedereen met “Joods bloed” ets. Deze beperkingen werden gedurende de hele periode alleen maar erger voordat ze uiteindelijk werden ingetrokken op 20 september 1945 nadat Geallieerde troepen de controle over Duitsland hadden overgenomen.

Indeling

De Duitse Neurenberger wetten waren een reeks antisemitische decreten die de Joden in nazi-Duitsland discrimineerden. Het classificatiesysteem bepaalde iemands Joodse status op basis van het niveau waarop een grootouder als zodanig was geclassificeerd. Drie of vier Joodse voorouders kwalificeerden je voor deze classificatie, terwijl minder voorouders een “intermediërende” persoon van je maakten Mensen kwamen er onverwacht achter dat zij als Jood waren bestempeld na te zijn gecontroleerd volgens deze voorschriften; maar er is vandaag de dag geen enkele manier bekend over hoeveel hybriden er bestonden tijdens Hitler’s bewind omdat sommige zigeuners en Donkelaurs ook in deze categorie kunnen zijn gevallen zonder het zelf te weten.

Gevolgen

Wetten die in 1935 en 1938 door de Duitse regering werden uitgevaardigd, zorgden ervoor dat veel Joden hun baan verloren. Ze mochten bepaalde beroepen niet uitoefenen, noch mochten ze buiten de steden reizen zonder toezicht van nazi-ambtenaren (vooral na 1936). Het Olympisch Comité versoepelde deze wetten voor één jaar uit respect voor andere naties tijdens de Olympische Spelen die in diezelfde periode plaatsvonden; dit haalde echter weinig uit, want toen op 4 juni 1937 de Tweede Wereldoorlog weer begon en 1939 als een naderende stormwolk boven Duitsland opdoemde, werden alle beperkingen tegen Joodse burgers nog strenger dan voorheen – maar slechts tot Hitlers zelfmoord op de Paulusberg.

Gevolgen buiten Duitsland

De Nazi’s maakten hun eigen versies van de Neurenberg wetten, die werden ingevoerd in alle landen waar ze bezet waren. Deze wetten dienden om Joden en Roma die onder Nazi-regime leefden te ontmenselijken door hen het Duitse staatsburgerschap te ontnemen zonder enige kans op beroep of uitleg waarom deze mensen zulke belangrijke rechten als stemrecht zouden moeten verliezen (Ryback).

Jaarlijkse Nederlandse Dodenherdenking: 4 mei

De Dodenherdenking op 4 mei in Nederland is heel bijzonder. Op deze dag herdenken de Nederlanders allen die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen. De herdenking begint om 8 uur ’s ochtends met een ceremonie bij het Nationaal Monument op de Dam in Amsterdam, gevolgd door kerkdiensten in het hele land en kransleggingen. Elk jaar wonen meer dan 100.000 mensen deze evenementen bij om hun respect te betuigen aan hen die in deze periode het leven lieten.

Nationaal Comité 4 en 5 mei

Het Nationaal Comité voor Memorial Day organiseert op 4 en 5 mei een Remembrance Day Service op de Dam in Amsterdam. Zowel de Koningin, Prins Oranje als Prinses Maxima worden verwacht; leden van ministeries van de Raad en vertegenwoordigers van politiek-maatschappelijke organisaties verheugen zich ook op deze bijeenkomst.

Twee delen

In het eerste deel wordt in de Nieuwe Kerk een herdenkingsdienst gehouden. De tweede plechtigheid is live op televisie te volgen en omvat toespraken van Koningin Beatrix der Nederlanden en andere Nederlandse hoogwaardigheidsbekleders die sinds de Tweede Wereldoorlog in de strijd of door natuurlijke oorzaken zijn omgekomen.

Elk jaar, op Memorial Day in Nederland en andere NAVO-landen zoals België of Frankrijk bezoeken mensen oorlogsmonumenten om degenen te herdenken die stierven in de strijd voor vrijheid.

Het rituele karakter van deze gebeurtenis wordt meestal in acht genomen met twee minuten stilte tussen 20:00-20:02 uur Nederlandse tijd waarbij de vlaggen halfstok hangen voor zonsondergang volgens een vaste volgorde vanaf 18:00 uur wanneer er kransen en bloemen worden neergelegd totdat alles is opgeborgen tegen die tijd (zonsondergang).

Twee minuten stilte

De nationale herdenkingsdag wordt altijd op 4 mei gehouden. Het maakt niet uit of deze datum tijdens een religieuze feestdag valt of niet, we hebben twee minuten om hen te herdenken die verloren zijn gegaan en hun leven voor ons hebben laten nemen zodat anderen vandaag in vrede kunnen leven.

De avond begint om 18:00 uur met een stilte die van 20:00-20:02 uur in acht wordt genomen om vervolgens na 21 seconden weer onze dag in te gaan! Ook op andere plaatsen in de wereld waar toevallig Nederlanders wonen, zullen momenten worden ingelast zoals bij ons – telkens twee minuten lang – die hen de tijd geven om stil te staan bij wat er onlangs is gebeurd zonder zich schuldig te voelen over het bijwonen van andere verplichtingen die zij misschien al van tevoren hebben gepland.

Voorlichtingsbeleid

De Tweede Wereldoorlog wordt nog steeds herdacht, en het is belangrijk die informatie te onthouden. Om jongeren te helpen begrijpen wat er kan gebeuren als zij zich superieur voelen ten opzichte van minderheden of andersdenkenden bijvoorbeeld: “Een gevoel van superioriteit leidt direct tot haat, die op zijn beurt oorlog voortbrengt.” Het artikel leert hen ook over vrijheid; hoe we onze grondrechten moeten koesteren omdat ieder mens het recht heeft niet alleen zichzelf te zijn, maar dat ook te doen zonder te worden gediscrimineerd door anderen op basis van hun identiteit zoals ras/etniciteit enzovoort…

Het idee hier was ervoor te zorgen dat deze geschiedenissen niet vergeten worden – vooral omdat er mogelijk weer een WO II om de hoek komt kijken.

De Tweede Wereldoorlog: hoe het allemaal begon

De Tweede Wereldoorlog was een van de gruwelijkste oorlogen uit de geschiedenis. Hij begon met de invasie van Polen door Nazi-Duitsland, en uiteindelijk waren er meer dan 100 miljoen militairen bij betrokken. De oorlog eindigde met een overwinning van de Geallieerden op de As-mogendheden, die miljoenen levens kostte.

De Tweede Wereldoorlog is voor de meesten van u een bekend onderwerp. Er zijn echter nog veel onduidelijkheden over wat de rol van Engeland in deze grote periode van de geschiedenis was? En hoe speelde Afrika een rol in al die waanzin tijdens de grootste strijd tussen goed en kwaad die ooit in Europa en Azië is gevoerd ? Wat waren de economische gevolgen nadat zo’n catastrofe onze wereldbevolking trof ?

Engeland in de oorlog

Engeland stuurde zijn bommenwerpers op de Duitse wapenfabriek af en verloor 700 vliegtuigen met gemiddeld zeven man aan boord. Naar verluidt raakte slechts 1 op de 4 bommen zijn doel, maar ze waren in staat om meer dan 2 miljoen pond aan explosieven te droppen alvorens naar huis terug te keren voor wat welverdiende rust; deze aanval kwam Engeland duur te staan, omdat de productie met minder dan 6% was gedaald.

Er werden nieuwe bommenwerpers ontworpen. Ze konden grotere bommen dragen en hadden minder mensen nodig om ze te vliegen, zodat de Britten niet langer economische of militaire doelen aanvielen, maar in plaats daarvan grote Duitse steden. Dit was een van de eerste oorlogen waarin burgers in groten getale werden gedood, omdat het niet meer zomaar een doelwit was; zij waren een integraal onderdeel van het succes van bombardementen geworden doordat zij rechtstreeks op hun huizen werden gericht met explosieven die waren vastgebonden in vliegende machines die bekend stonden als “bommenwerpers”.

De Battle of Britain was een grote luchtslag die in 1940 plaatsvond tussen Engeland en Duitsland. De Duitsers wilden de Britse eilanden veroveren met hun bliksemoorlogsstrategie, maar ze hadden geen succes want uiteindelijk stortten slechts 240 Duitse vliegtuigen 177 Engelse neer dankzij dappere verzetsstrijders zoals Winston Churchill die zei: “We zullen ons nooit overgeven.”

Politiek

Het akkoord van München was het begin van verzoening. De geallieerden wilden oorlog voorkomen, dus susten ze Duitsland door steeds concessies te doen en met het land te onderhandelen, zodat er niet nog een grote internationale crisis zou uitbreken nadat de Eerste Wereldoorlog negen jaar geleden net was afgelopen. Maar dit werkte alleen maar averechts toen de nazi-troepen toch Polen binnenmarcheerden.

Het is betwistbaar of het Verdrag van Versailles een succesvolle diplomatieke zet was of niet. Het stond Duitsland toe gebieden te bezetten waar meer dan 50% Duits sprak, maar het maakte pas een einde aan hun verzoeningspolitiek toen zij 5 maanden later Polen binnenvielen en de oorlog verklaarden aan alle Geallieerde mogendheden.

Economie

De oorlog veranderde ook veel dingen in de economie van andere landen. Nederland wilde weer neutraal blijven, net als tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hen beloofd dat Duitsland hen deze keer zou vrijwaren als ze maar gebruikt konden worden voor hun invasie in Frankrijk en België. Die honger veroorzaakte in deze twee naties nadat Amerika wapens leverde (winst).

Het Duitse volk zat niet stil gedurende deze tijd. Ze bleven groots werk produceren, maar het ontbrak hen vaak aan geld voor ontwikkeling en publicatie. Deels vanwege hun geldgebrek door de moeilijke economische omstandigheden, en bovendien verloren ze veel veldslagen tegen andere landen zoals Engeland, die op een bepaald moment in de geschiedenis een sterker leger hadden dan zij (voorbeelden zijn El Alamein en Stalingrad). Toen Duitsland zich uiteindelijk overgaf na alle verliezen die zwaar op hen wogen, werd een eerlijker vrede bereikt dan wat Versailles had aangeboden. Ook al waren er enkele aspecten die moesten worden herzien, zoals de harde herstelbetalingen die werden opgelegd aan de natiestaten, vooral die welke economisch het zwaarst waren getroffen.

El Alamein

Italië, een bondgenoot van Duitsland stuurde troepen naar Noord-Afrika in 1940. Toen de Britten erheen trokken om hen tegen te houden, behaalden zij enkele overwinningen, maar kort daarna stuurde Hitler versterkingen en in 1942 had hij de Geallieerden tot diep in Egypte teruggedreven, waar zij zich vestigden in El Alamein, niet ver van Alexandrië, op een positie die bekend stond als Alam Halfa Ridge – codenaam “Station 631”. De Italianen hadden geen voorraden meer en werden naar huis gestuurd met achterlating van de Duitsers die te laat kwamen voor enig militair voordeel zodat dit deel zou eindigen in een andere bloedige patstelling terwijl de aanvoerlijnen steeds meer onder druk kwamen te staan totdat Rommel doorbrak met zijn Tijger Tanks en zo de Pantser Oorlogsvoering voor eens en altijd redde!

De wereld in en rond de Tweede Wereldoorlog

De Tweede Wereldoorlog was een beslissend moment voor veel landen over de hele wereld. De oorlog had een invloed op alle aspecten van de samenleving, van de economie tot de politiek en de sociale waarden. In dit artikel wordt nagegaan hoe deze verschillende facetten door de oorlog werden beïnvloed en wordt inzicht gegeven in hoe het leven er tijdens deze tumultueuze periode uitzag.

In de nasleep van de Eerste Wereldoorlog staat een nieuwe periode van geweld en oorlog op het punt te beginnen: De Tweede Wereldoorlog. Hoe is dit conflict begonnen? Welke omstandigheden leidden tot het uitbreken ervan, en wat waren de gevolgen voor de betrokkenen (zowel binnen de As-mogendheden als daarbuiten)? Tijdens deze jaren zien we grote beroering in landen over heel Europa (inclusief Duitsland) — maar het belangrijkste is dat Franklin D Roosevelt in Amerika tot president werd gekozen en zijn landgenoten hoop gaf na zo’n tragedie; ze zouden niet ten onder gaan zonder terug te vechten.

Oorzaken

Het Verdrag van Versailles was een hard en oneerlijk verdrag dat alle schuld bij Duitsland legde. De herstelbetalingen waren te hoog, wat leidde tot een economische depressie in het land en Frankrijk nam de controle over een deel van hun grondgebied over, dat zij later tijdens de Tweede Wereldoorlog zouden innemen.

De economische wereldcrisis trof Duitsland bijzonder hard in 1929. Radicale rechtse politici maakten van de gelegenheid gebruik en kwamen aan de macht met de bewering dat zij hun land van de ondergang zouden redden, zowel economisch als politiek, door de vijanden uit te schakelen: Zowel Joden als communisten. Een van die politici was Adolf Hitler, die kanselier werd na het winnen van de verkiezingen op 30 januari 1933; hij beloofde zijn volk vrede, maar legde het in plaats daarvan tirannie op met uitspraken als “Ik zal het ras zuiveren”.

Duitsland

Het Duitse volk was een Herren-ras dat volgens Hitler het recht had op expansie. Hij oefende dit recht uit door Oostenrijk te annexeren en alle Duitstalige gebieden op te eisen die ooit deel uitmaakten van een rijk dat Habsburg werd genoem. En dat op een bepaald moment ook Bohemen omvatte voordat WO I het uiteenviel. Zijn doel was niet alleen de heerschappij over het Europese vasteland, maar ook de vernietiging van Frankrijk – zijn grote rivaal sinds 1871 toen ze opnieuw in oorlog raakten. Nadat Duitsland zijn oostelijke provincies was kwijtgeraakt na de eenwording onder Pruisen/Hohenzollerns dynastie decennia eerder omdat de Polen “nein” (nee) luid genoeg zeiden voor alle anderen om hen heen, zodat er nu een Poolse Corridor is die grotendeels naar het westen loopt.

West-Europese Democratieën

Toen Hitler Bohemen van Tsjecho-Slowakije innam, stond Europa op de rand van oorlog. Dit kon alleen voorkomen worden doordat Frankrijk en Groot-Brittannië bereid waren veel concessies te doen, in de hoop dat daarmee Adolf Hitlers machtshonger zou worden gestild.

Hitler-Stalinpact in 1939

Hitler had het communisme zijn grootste vijand genoemd, maar tegen 1939 realiseerde hij zich dat een totale oorlog aan twee fronten rampzalig zou zijn. In plaats daarvan sloot Hitler een tijdelijk pact met Stalin om een ramp in het oosten en westen te voorkomen en meer geallieerde troepen werden ingezet in Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Polen

Nadat Duitsland Polen was binnengevallen, verklaarden Groot-Brittannië en Frankrijk hen de oorlog. De Tweede Wereldoorlog was begonnen!

Het verloop van de oorlog

Frankrijk hield het nog een maand vol. Op dat moment bood Hitler Groot-Brittannië vrede aan, maar het land weigerde; er volgde een groot luchtoffensief: de Battle of Britain (1940), waarbij RAF gevechtspiloten boven het Engelse luchtruim een onverwacht felle strijd leverden tegen Duitse Luftwaffe vliegtuigen en hun Italiaanse bondgenoten, tot in de nazomer van 1941, toen de nederlaag onvermijdelijk leek na de succesvolle Duitse invasie op 10 juli). De stand van de strijdkrachten van het Britse Gemenebest kan worden beschouwd als niets minder dan “een keerpunt in de tweede wereldoorlog”.

Intussen had Italië zich bij Duitsland gevoegd in de strijd. Mussolini stond te popelen om zijn imperialistische ambities waar te maken en toen Japan ook bondgenoot werd, zag hij dat als een kans op succes. Door een conflict met Amerika over de economische hegemonie van Azië, dat onvermijdelijk zou leiden tot een nieuwe wereldoorlog. De VS gingen de Tweede Wereldoorlog in door de gebeurtenissen in Pearl Harbour, toen ze werden aangevallen door Japanse troepen, die vervolgens economisch werden gesteund via leencontracten van 1941-1944. Terwijl ze pas op 8 december 1944 officieel de oorlog verklaarden, nadat ons land was verslagen, maar nog steeds vochten, lang na wat had moeten worden verwacht. Gezien het aantal levens dat tijdens deze vreselijke periode verloren ging, waaronder duizenden en duizenden te jonge Italiaanse soldaten.

Geallieerden in het offensief

De gevechten aan het oostelijk front gingen na de Tweede Wereldoorlog door, met Duitsland in een defensieve modus. Eind 1942 en begin 1943 werden ze teruggedrongen op hun eigen grondgebied door geallieerde troepen uit Noord-Afrika en door Groot-Brittannië’s nieuw opgerichte D Day landingszones langs de westkust van Italië. Waardoor ze geen andere keus hadden dan zich opnieuw oostwaarts terug te trekken als ze enige hoop wilden houden om in leven te blijven tegen deze aanval, tenminste tot 1944. Toen nieuwe Russische offensieve tactieken weer in zwang kwamen, grotendeels dankzij deze meedogenloze offensieven die in de buurt van Moskou werden gelanceerd terwijl ze door Oekraïne trokken gedurende januari en februari 1945.

Gevolg

Het belangrijkste gevolg van de Tweede Wereldoorlog was de uitschakeling van Europa als supermacht. De opkomst van twee nieuwe supermachten, Amerika en de Sovjet-Unie, creëerde een klimaat dat zou duren tot 1991, toen het communisme in Oostbloklanden zoals Polen ten val kwam. Na te zijn verslagen door het beleid van Michail Gorbatsjov tijdens de perestrojka (herstructurering), die begon onder Reaganomics en ons naar de huidige geglobaliseerde economie leidde.

Atoombommen: Het einde van Japan

In de zomer van 1945 werd Japan verwoest door atoombommen. De eerste viel op Hiroshima en de tweede op Nagasaki. De Japanse keizer Hirohito stemde er op 15 augustus in een radio-uitzending vanuit Tokio mee in zich onvoorwaardelijk over te geven aan de geallieerden, waarmee een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog.

De Tweede Wereldoorlog zal, zoals vele oorlogen ervoor en erna, altijd in schande voortleven vanwege zijn pure wreedheid. Het aantal onschuldige mensen dat werd gedood is onbekend, maar nog steeds te hoog om op welke manier dan ook te accepteren

De twee verantwoordelijke atoombommen maakten een einde aan dit conflict met duizenden meer dodelijke slachtoffers dan oorspronkelijk gepland – denk je eens in wat er gebeurd zou zijn als ze mislukt waren?

De atoombom

De uitvinding van de atoombom had grote gevolgen voor de Tweede Wereldoorlog en alle toekomstige oorlogen. Het kostte de Amerikanen meer dan drie jaar om dit verwoestende wapen te ontwikkelen, maar ze konden het eindelijk in de strijd brengen op 4 juli 1945 toen een experimentele bom boven de woestijn van New Mexico werd gedropt. Met weinig weerstand van vijandelijke troepen omdat niemand de kracht (of liever het gebrek daaraan) verwachtte. Het resultaat? Een kracht zo groot dat het bijna de aardkorst uit elkaar scheurde door simpelweg te exploderen. Fat Man & Little Boy bleken effectief genoeg in het aanhouden van blijvende schade tegen mensen zonder hen onmiddellijk te doden zoals eerdere explosieven deden. Hun plaats markerend als essentiële strategische middelen die nodig zijn als de mensheid enige kans op overleven wil hebben!

Twee atoombommen

De Hiroshima en Nagasaki bommen werden op 6 augustus 1945 afgeworpen. Dit was de eerste keer dat de mensheid zo’n vernietigingswapen liet ontploffen, dat bekend werd als “de bom” De Amerikanen aarzelden om de bom te gebruiken. Omdat ze niet wilden dat hun eigen landgenoten zouden sterven door de verwoestende effecten ervan. Maar op Okinawa stierven duizenden in de strijd voordat Amerika uiteindelijk de Tweede Wereldoorlog snel won met twee atoombommen die maanden later de overwinning of nederlaag voor Japan bepaalden. Maar niet zonder ernstige twijfels te zaaien over hoe ver deze nieuw uitgevonden wapens konden gaan wanneer ze werden gebruikt tegen de bevolking van andere landen.

Op welke stad?

“Op 6 augustus 1945 hing het lot van twee steden af van de weersomstandigheden. Little Boy was bevestigd aan een B-29 bommenwerper met genoeg vernietigende kracht voor één bom – maar het tijdstip van detonatie was onbekend tot vlak voor het opstijgen.”

Little Boy in Hiroshima

De Little Boy was oorspronkelijk ontworpen om in de lucht te worden bewapend, maar nadat verscheidene vliegtuigen waren neergestort en er onder de Amerikanen angst voor de veiligheid ontstond, wilden zij dat risico niet lopen. Om ervoor te zorgen dat dit nooit meer zou gebeuren zou een duurzamer wapen nodig zijn dan waartegen hun gebruikelijke bommen bestand waren – dus werd het uiteindelijk in plaats daarvan met bevroren insuline geassembleerd.

De B-29 arriveerde in Hiroshima op een mooie zomerdag. Plotseling werd de stad aangevallen door de Little Boy en binnen enkele seconden verloren meer dan 100 duizend mensen het leven aan dit verschrikkelijke massavernietigingswapen dat door radioactiviteit over de hele wereld nog veel meer onschuldige slachtoffers eiste.

Fat Man in Nagasaki

De Amerikanen hadden een groot succes met Little Boy en besloten Fat Man ook los te laten, dit keer boven Nagasaki. De bom werd minder precies losgelaten, maar veroorzaakte nog steeds duizenden slachtoffers naast de vernietiging van een ander gebied.

Capitulatie van Japan

De atoombommen op Hiroshima en Nagasaki veranderden de loop van de Tweede Wereldoorlog. Japan gaf zich over en eindigde een lange oorlog met eindelijk een geallieerde overwinning.

Gevolgen

De geallieerden lieten twee bommen op Japan vallen, één midden in een grote stad en één dichtbij. De eerste bom ging zonder veel ophef af, maar werd al snel gevolgd door een nog krachtigere ontploffing die binnen enkele uren duizenden doden veroorzaakte. Na verloop van tijd stierven nog meer mensen aan kanker, evenals aan miskramen die opliepen tot driehonderdduizend voordat alles achter de rug was.

Pearl Harbor: De Japanse aanval van 7 december 1941

Op 7 december 1941 viel de Japanse Keizerlijke Marine Pearl Harbor aan en bombardeerde het. Deze gebeurtenis markeerde Amerika’s intrede in de Tweede Wereldoorlog en is nog steeds een van de belangrijkste militaire gebeurtenissen in de Amerikaanse geschiedenis. De aanval was voor iedereen een verrassing; Hawaï werd als een onwaarschijnlijk doelwit beschouwd omdat het zo ver van Japan lag. Hoe kon zo’n schokkende aanval gebeuren?

Het is vaak moeilijk voor te stellen dat zo’n gebeurtenis als de Japanse aanval op Pearl Harbor nog in ons leven heeft kunnen plaatsvinden. De film “Pearl Harbor” schetst een meeslepend beeld van hoe het moet voelen, en herinnert ons er ook aan waarom Amerika de Tweede Wereldoorlog inging – omdat dit land zoveel levens op zee had verloren.

Japan

In 1940 had Japan net Frans Indochina ingenomen met het doel om heel Oost-Azië te veroveren. Natuurlijk kon Amerika dit ook niet laten gebeuren en dus probeerden zij vredesbesprekingen tussen deze twee landen te onderhandelen – maar slechts op één voorwaarde: dat er niet gesproken zou worden over of gezinspeeld zou worden op de wens om elders in Europa een eenheid te vormen! Op deze manier, als de onderhandelingen om wat voor reden dan ook zouden mislukken – zou Japan gezien worden als alleen betrokken tegen Frankrijk, terwijl Amerika verboden terrein was omdat het “neutraal” was. Maar zelfs vele westerlingen die in het buitenland woonden tijdens WO II wisten dit niet, en werden vaak meegesleept in Duitse propagandacampagnes via radiosignalen die terugkaatsten van het ruimtestation WORLDS OF RADIO AMBER – de Japanse regering bleef gemengde boodschappen uitzenden.

Pearl Harbor

De Japanse aanval op Pearl Harbor was een van de meest verwoestende aanvallen in de Amerikaanse geschiedenis. Het is een symbool geworden voor Amerika’s industriële macht en morele moed, en zo hoort het ook! De datum is 7 december 1941; u weet wat dat betekent… maar laat me dit verhaal van begin tot eind vertellen voordat ik een samenvattend oordeel geef over Japan of de Amerikanen (of zelfs de nazi’s), want er zijn nog veel onbekenden wanneer een tragedie als deze toeslaat – vooral als het overzees is)

Iets meer dan twee maanden voor Day Of Infamy™ begon 1942 met veel anticipatie bij zowel de Geallieerden die hier in het buitenland verbleven maar zich ook dicht genoeg bij elkaar voelden om sterke emotionele banden te behouden.

Vredesbesprekingen

Japan ging door met de vredesbesprekingen, men kon immers niet verwachten dat de Amerikanen zouden aanvallen. Maar een brief was onderweg die hen koud zou laten en het bleek precies zoals gepland! De Japanse boodschapper was onderschept door de Amerikaanse inlichtingendienst die tussen de regels door las om Pearl Harbor veilig te stellen voordat Japan wist wat hen overkwam – letterlijk: ze kwamen er te vroeg achter want hun Oahu marinebasis zal spoedig een inkomende vloot bommenwerpers van Amerika ontvangen die recht op Hawaii afkoerst, het eiland waar Honolulu vandaag (7 december) staat.

De Amerikanen dachten dat Pearl Harbor onschendbaar was, maar zij hadden lange tijd geoefend op aanvallen met torpedo’s in ondiep water. De Japanners geloofden dit niet en waren in staat hun “krachtige hulpmiddel” te gebruiken, wat hen aan het eind naar de overwinning leidde.

Vliegdekschepen

Op 7 december 1941 was het Japanse leger op weg naar Pearl Harbor met zes vliegdekschepen en meer dan vierhonderd vliegtuigen. Dit is een deel van wat hen in staat stelde vlak voor Hawaii op te stijgen toen ze aanvielen; het is ook de reden waarom waarschuwingsboodschappen nooit eerder iemand in deze haven bereikten omdat niemand meer wist van enige dreiging die op Amerika afkwam.

Op 7 december 1941 was het Japanse leger op weg naar Pearl Harbor met zes vliegdekschepen en meer dan vierhonderd vliegtuigen. Dit is een deel van wat hen in staat stelde vlak voor Hawaii op te stijgen toen ze aanvielen; het is ook de reden waarom waarschuwingsboodschappen nooit eerder iemand in deze haven bereikten omdat niemand meer wist van enige dreiging die op Amerika afkwam.

De Japanse bommenwerpers kwamen weer, met de bedoeling te vernietigen wat ze niet konden innemen. De vliegtuigen hadden bijna geen brandstof meer, net toen het leek alsof de vijandelijke vloot nooit met zijn eigen kanonnen terug zou schieten; maar toen kwamen plotseling één voor één straaljagers tot leven en jagers stegen op in de achtervolging – waardoor ze terug naar hun vaderland werden gestuurd!

Het was allemaal zo snel gegaan… En toch slaagden we er op de een of andere manier in om terug te vechten tijdens die cruciale momenten voordat de Japanse vliegdekschepen konden landen voor een nieuwe aanval op onze schepen in de havenmond (onze antilopen in dit geval). Ons verrassingseffect? Verdwenen – en veel schade al aangericht door een geheel te late tegenaanval die mislukte.

Tweede Wereldoorlog

Hitler: tijdens de Eerste Wereldoorlog

Adolf Hitler, de nazi-dictator van Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd geboren in 1889 en stierf in 1945. Hij is een van de meest beruchte leiders aller tijden, en zijn verhaal is ontelbare malen verteld door historici en journalisten. Eén van die verhalen is dat hij als korporaal diende in het Duitse leger tijdens WO I. Deze blog post bespreekt hoe dit zou kunnen zijn gebeurd door middel van een onderzoek van wat we weten over Adolf Hitler’s vroege leven en politieke ideologie om een tijdlijn te creëren die zijn weg naar de macht beschrijft.

Het is waar dat Adolf Hitler veel invloed had tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar hij was ook betrokken bij de eerste oorlog. Voordat hij kanselier en Führer (leider) voor de Duitse nazi-partij werd, diende hij als een officier met weinig verantwoordelijkheid – zelfs geen ervaring aan het slagveld.

Eerste wereldoorlog

De Eerste Wereldoorlog was een oorlog tussen de Geallieerden en de Centrale Mogendheden die meer dan vier jaar duurde. De gevechten vonden vooral in Europa plaats, maar landen als Japan en de Verenigde Staten namen ook deel met hun kolonies op Europees grondgebied – ongeveer een derde van de wereldbevolking raakte erbij betrokken! Oostenrijk-Hongarije onder leiding van keizer Franz Josef; Duitsland onder keizer Wilhelm II waren verantwoordelijk voor het leiden van deze bondgenootschappen in de strijd tegen elkaar toen zij “Austreue” (trouw) verklaarden aan hun respectievelijke tronen bij startkredieten voordat het conflict van 1914 begon?

De man die bekend zou worden als Adolf Hitler vocht in het Duitse leger een jaar voordat de Eerste Wereldoorlog zelfs maar begon. Hij verhuisde naar München kort na het uitbreken van de oorlog, en daarom ontweek hij de dienstplicht in Oostenrijk, waar de dingen zo snel en heftig gebeurden dat velen dachten dat er geen einde aan deze nachtmerrie zou komen. Totdat iemand als de jonge Adolf langskwam met zijn frisse ideeën over eindes die inderdaad komen door een begin in plaats van een doodlopende weg.

Functie tijdens de oorlog

Adolf Hitler was een eenling in het Duitse leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij wachtte vaak in zijn eentje op zijn volgende orders, en toen die eindelijk kwamen voerde hij ze vastberaden uit – zelfs als dat betekende dat hij zich alleen in vijandelijk gebied begaf! De eerste keer dat dit gebeurde was aan het slagveld van Ieper, wat ertoe leidde dat hij een onderscheiding kreeg van het IJzeren Kruis van Koning Wilhelm II zelf, als erkenning voor hoe dapper hij de situatie daar aanpakte, naast andere dingen die zo’n prestatie verdient. Het lijkt wel of iedereen heeft gezien wat voor soort dapperheid kan doen, zo veel fascinerender dan elk verhaal dat eerder is geschreven.

Onderscheidingen

Na het ontvangen van het IJzeren Kruis der 2e klasse ontving Adolf Hitler nog meer onderscheidingen. In mei 1918 kreeg hij een Regimentsdiploma voor dapperheid in de strijd tegen vijandelijke troepen, wat op zich al een hele eer en onderscheiding is die maar aan één man voor hem werd toegekend – hemzelf! Later kreeg hij nog een andere prestigieuze onderscheiding: Het IJzeren Kruis 1e Klasse

In december 1918, 23 jaar oud, werd deze jonge dappere soldaat voor altijd vereeuwigd door zijn heldenmoed voor de militaire inspanningen van ons land in het buitenland tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Dolkstootlegende

Hitler was een man met veel littekens. Hij was ernstig gewond geraakt tijdens de Eerste Wereldoorlog en werd later een van Duitslands beruchtste oorlogsleiders, die zijn land leidde in een onsuccesvolle militaire campagne die hen uiteindelijk op een nog duisterder pad zou brengen – het worden van nazi’s met een verdacht raciaal beleid tegenover Joden, zigeuners (Roma), Slaven en anderen die zij als “onmenselijk” beschouwden

De verwondingen die Hitler opliep in de strijd waren niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk; inclusief het blind worden door mosterdgas drie maanden voor zijn terugkeer naar huis voor omscholing nadat hij twee vingers had verloren door nog een bomaanslag terwijl hij nog steeds titulair commandant aan het front was.

Concentratiekampen van de Tweede Wereldoorlog

De Holocaust was de systematische, door de staat gesteunde vervolging van en genocide op de Europese Joden door nazi-Duitsland en zijn collaborateurs. Tijdens de Tweede Wereldoorlog leidde dit systeem tot de moord op ongeveer 6 miljoen Joden in concentratiekampen. Het kamp Auschwitz is het symbool geworden van al deze wreedheden, alleen al door zijn omvang en bekendheid. Naar schatting zijn daar tijdens de Tweede Wereldoorlog 1,3 miljoen mensen vermoord, waaronder meer dan een miljoen kinderen die in gaskamers werden vermoord of ter plaatse werden neergeschoten.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er geen plaats voor Joden in Hitler’s Duitsland; zij moesten worden “uitgeroeid”. Er werd een plan opgesteld in de “Endlösung der Judenfrage” (Definitieve Oplossing van het Joodse Vraagstuk). Vanuit Westerbork bleven treinen achter met hun dode lichamen en toen iemand probeerde deze wissels terug te draaien, leidde dat alleen maar tot nog meer verschrikkingen in concentratiekampen zoals Auschwitz. Waar de meeste overlevenden heen gingen na uit andere plaatsen te zijn ontsnapt.

Jodenvervolging in concentratiekampen

In 1942 waren de nazi’s niet langer bezig met het uitroeien van Joden op kleine schaal. Ze waren ontevreden geworden over hun efficiëntie en gingen op zoek naar nieuwe manieren om hen te doden, die sneller en goedkoper zouden zijn en die ook een betere controle mogelijk maakten over de plaats waar de dood plaatsvond – gaskamers waren niet erg efficiënt als je je slachtoffers ver weg wilde hebben van nieuwsgierige ogen of als je wilde dat een of andere ziel ontdekte wat er op een bepaald moment gebeurde (wat in feite heel vaak gebeurde). De Endlösung kwam tot stand na een afschuwelijke ontmoeting tussen Hitler zelf en zijn hoogste assistenten, die resulteerde in de opdracht aan Eichmann om het transport van de geselecteerden naar het eindpunt te organiseren: vernietigingskampen, meestal in Duitsland, maar ook in Polen, Wit-Rusland.

De vernietigingskampen Auschwitz en Majdanek waren berucht om hun barbaarse behandeling van Joden. Meer dan een miljoen mensen, waaronder zeshonderdduizend kinderen, werden alleen al in deze concentratiekampen vermoord! De omstandigheden in het kamp lieten veel te wensen over; gevangenen hadden geen voedsel of water waar ze elke dag op konden rekenen, waardoor velen na verloop van tijd stierven door verhongering of uitdroging. Gruweldaden zoals prostitutie waren ook wijdverspreid, omdat sommige nazi’s het meer aanvaardbaar vonden als het door vrouwen dan door mannen werd gedaan. Gezien hoe zwak die gemarginaliseerde groepen zouden worden nadat ze tijdens hun opsluiting uit de eerste hand waren mishandeld.

Westerbork

Het kamp was een stad op zich en er waren meer dan 300 mensen die zo lang mogelijk wilden blijven. Het was hier beter dan in veel andere kampen. Natuurlijk was het hier alnsog geen pretje maar er waren wel een aantal voorzieningen zoals een ziekenhuis en een school.

Polen

De Joden in Polen zijn het best bekend om hun werk tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen ze te maken kregen met mishandeling en dood louter om wie ze waren.

Een metropool met een rijk cultureel leven dat door vele generaties voor hen is geleefd, was Warschau, waar drie-en-een-half miljoen Joden werden opgepakt uit getto’s in heel Europa. Maar bovenal waren er de deportaties die resulteerden in concentratiekampen zoals Auschwitz. Waar Anne Frank haar laatste dagen in leven doorbracht met het documenteren van wat er gebeurde op papier door middel van dagboekaantekeningen. Terwijl ze slechts 6 weken na 14 jaar leefde tot ze stierf in het kamp Bergen Belsen, dat op 15 februari 1945 door de Geallieerden werd bevrijd.

Overlevenden

Overlevenden spreken over de vreselijke behandeling die zij kregen toen zij terugkeerden naar hun steden nadat zij de nazi-concentratiekampen hadden overleefd. Overlevenden werden geconfronteerd met familieleden die er niet meer waren en met een regering die hen niet hielp en in de meeste gevallen niets voor hen deed. Van de 50.000 – 60.000 overlevenden keerde slechts één op de vijfhonderd levend naar huis terug en velen maakten moeilijke tijden door alvorens te emigreren of naar elders in Europa te verhuizen omdat dat veiliger was dan te blijven waar je je op dat moment tijdens de Tweede Wereldoorlog (1945) bevond.

Messerschmitt 262 Me: Een vliegtuig uit de tweede wereldoorlog

De Messerschmitt 262 Me is een legendarisch vliegtuig uit de tweede wereldoorlog. Het was een van de snelste vliegtuigen met zuigermotor in de geschiedenis en het was een sleutelelement in het luchtoverwicht van nazi-Duitsland, maar er werden er slechts zesendertig gebouwd voor het einde van de Tweede Wereldoorlog. Deze blog post zal een aantal interessante feiten over dit vliegtuig bespreken, zoals zijn snelheid en hoe het zich verhoudt tot andere vliegtuigen uit die tijd.

De Messerschmitt 262 Me was een straaljager die zijn debuut maakte in de Tweede Wereldoorlog. Het werd beroemd omdat het sneller en zwaarder bewapend was dan enig ander vliegtuig van zijn tijd, met een indrukwekkend aantal doden ook! De bijnaam van de Stormvogel was “Schwalbe” of “Stormvogel”.

Messerschmitt 262 Me

De Messerschmitt 262 Me is een wonderwapen dat werd ontwikkeld aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Dit vliegtuig had zijn begin al voor de strijd, toen het straalmotoren gebruikte die vergelijkbaar waren met die van de Heinkel He 178’s tijdens de Invasie van Polen in 1936 (waarvan Duitsland later profiteerde). Het Duitse luchtvaart ministerie bestelde voor 1065 exemplaren na gezien te hebben hoe succesvol ze waren; al snel werden deze bekend als “zwarte Duizend” gevechtsvliegtuigen omdat piloten ze zo mooi vonden – en toen sloeg de tragedie toe! Het begon allemaal toen geallieerde bommen half afgebouwde prototypes vernietigden in fabriek nummer 3 bij Regensburg op 25 juli 1945.

De eerste tekeningen van de Messerschmitt 262 waren klaar in april 1939. Het model op deze vroege ontwerpen zag er heel anders uit dan wat uiteindelijk werd geproduceerd. Maar er zijn velen die geloven dat het van doorslaggevend belang zou zijn geweest tijdens de Tweede Wereldoorlog als dit toestel maar eerder in productie was genomen.

In de jaren 1930 zagen Duitse ingenieurs in dat vliegtuigen krachtiger en sneller konden zijn met raketaandrijving. In 1941 testten zij hun eerste straalvliegtuig, de Messerschmitt 262. Dat geplaagd werd door motorproblemen tot 1944 toen het eindelijk operationeel werd na uitgebreide testen op testterreinen nabij Berlijn onder dekking van de nacht tijdens daglicht uren als gevolg van veiligheidszorgen over Geallieerde bommenwerpers. Die Duitslands nieuw gebouwde fabrieken zouden aanvallen die oorlogsmateriaal produceren zoals tanks en vliegtuigen als die ontdekt zouden worden. Terwijl ze over Engeland vlogen waar alle vluchten vandaan kwamen voordat ze geëscorteerd werden naar buitenvelden voor de strijd door dikke wolken veroorzaakt door industriële schoorstenen waardoor ze een moeilijk doelwit werden. Nog moeilijker dan vluchtende soldaten die zouden vluchten.

Messerschmitt 262 in actie

In de Tweede Wereldoorlog was de Messerschmitt 262 een Duits jachtvliegtuig dat 542 Geallieerde vliegtuigen eiste. Op 26 november 1944 werd het slechts één kill door grondvuur en bij nog twee gelegenheden werden piloten neergeschoten op deze locatie bij Eindhoven in 17 & 18 december ook- in totaal achttien jagers namen deel tijdens deze aanvallen.

Het gebeurt niet elke dag dat je hoort over een onderschepping bij RAF Radfield waarbij twaalf bommenwerpers werden neergeschoten tegen een verlies van drie jagers. De toppiloot in WO II, Franz Schall slaagde erin zeventien kills te scoren waaronder zes vliegtuigen die hij zelf neerhaalde.

Kwetsbaar

De Duitse vliegtuigen waren kwetsbaar tijdens het opstijgen en landen, maar geallieerde piloten maakten goed gebruik van deze kwetsbaarheid. Veel vliegtuigen hebben het luchtruim nooit gezien omdat veel vliegvelden aan het eind van de oorlog met Duitsland waren verwoest

Vliegtuigen zijn niet onoverwinnelijk; ze kunnen worden neergeschoten als je weet wat je vijand aan het doen is.

Productie

De Messerschmitt 262 was een revolutionair vliegtuig. Het zette de standaard voor toekomstige jachtvliegtuigen en bommenwerpers, niet alleen in Duitsland maar in alle landen die ze gebruikten tijdens de Tweede Wereldoorlog

Output: Het wendbare en slanke ontwerp van dit vliegtuig maakte het een van Nazi Duitsland’s meest gevreesde militaire machines. Met zijn vermogen om met snelheden van meer dan 600 mijl per uur te vliegen en met een bewapening die uitsluitend bestaat uit machinegeweren met duizenden kogels per seconde afgevuurd uit elk automatisch kanon (voor 5 in totaal), zijn er niet veel of geen vergelijkbare vliegtuigen.

Na Tweede Wereldoorlog

De Messerschmitt 262 was een verbazingwekkend vliegtuig dat bijdroeg aan de ontwikkeling van straalvliegtuigen. Het werd later actief voor de Tsjecho-Slowaakse luchtmacht na de Tweede Wereldoorlog, maar het was ook niet zonder nadelen: de Geallieerden hadden grote hoeveelheden van deze vliegtuigen in beslag genomen die ze jaren later gebruikten in hun onderzoek met straalvliegtuigen.

De Soorten Kampen in de Tweede Wereldoorlog

Wist u dat er tijdens de Tweede Wereldoorlog veel soorten kampen waren? Er waren werkkampen, krijgsgevangenkampen en concentratiekampen. Dit artikel bespreekt deze verschillende soorten kampen en wat ze betekenden voor degenen die er gevangen zaten.

Concentratiekamp

Een concentratiekamp is een onvruchtbaar land waar mensen gevangen worden gehouden. Deze kampen werden voornamelijk gebruikt voor Joden, maar ook voor Nederlandse burgers die de Duitsers als vijanden beschouwden, zoals politieke tegenstanders of leden van verzetsbewegingen. Waarbij de mensenrechten in meer of mindere mate willekeurig tegen hen werden geschonden door bewakers die deze slachtoffers vaak wegstuurden om te sterven in werkverschaffing.

Interneringskamp

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Joodse bevolking van Nederland geïnterneerd in concentratiekampen. Deze Joden leden onder onderdrukking en discriminatie, waardoor zij zelf slachtoffers werden en een bedreiging voor de samenleving als geheel, uit angst dat zij kwaad zouden berokkenen aan degenen die hen onderdrukten, zoals nazi’s of fascisten. Dit leidde ertoe dat veel Europese regeringen in deze periode antisemitische wetten aannamen tegen hun minderheden, waardoor nog meer werd gerechtvaardigd waarom deze groepen met alle mogelijke middelen onder controle moesten worden gehouden. Inclusief gedwongen hervestiging buiten landen waar hervestiging plaatsvond, voornamelijk omdat anderen aan de macht kwamen en invloed kregen op de besluitvorming over wat er daarna zou gebeuren.

Doorgangskamp

De meeste kampen werden gebruikt als doorgangsplaats naar andere faciliteiten. Ze hadden vaak weinig voedsel of middelen, en degenen die er kampeerden werden vaak mishandeld door bewakers als ze probeerden het terrein zonder toestemming te verlaten. Doorgangskampen zijn meestal klein en er gaan maar mensen één kant op – ofwel naar werk-/exterminatiecomplexen zoals de concentratiekampen Auschwitz en Dachau.

Reserveringskamp

De kampen die niet bedoeld waren voor het vermoorden of interneren van mensen. In de Tweede Wereldoorlog boden zij onderdak aan Joden die een bijzondere betekenis hadden voor Duitsland – ex-militairen en anderen wier leven zo belangrijk was dat zij koste wat kost beschermd moesten worden tegen de geallieerde machten!

Vernietigingskamp

Vernietigingskampen werden gebruikt om mensen zo snel en efficiënt mogelijk te doden in de Tweede Wereldoorlog. Ze worden ook wel “uitroeiing” genoemd. Wat betekent dat ze gericht zijn op de volledige vernietiging of uitroeiing van een vijand, zoals gaskamers die slachtoffers op treinen zetten die op weg waren naar crematievuren waar hun as zou worden verwijderd. Terwijl ze nooit een kans op leven hebben gehad – dus het maakt niet uit hoe je dit soort kampen noemt, er is altijd een vorm van helsheid aan verbonden.

Werkkampen

Arbeidskampen werden in de jaren dertig van de vorige eeuw gebouwd om werklozen onder te brengen tijdens een wereldwijde crisis. De Duitse nazi’s namen deze kampen over en gebruikten ze voor de Joden voordat ze hen naar het oosten deporteerden, waar de meesten nooit meer terugkeerden nadat ze gevangen waren genomen door de Sovjettroepen net buiten Auschwitz, vandaag bijna 65 jaar geleden op 27 september 1944

In 1935, toen Hitler aan de macht kwam, creëerde hij een werkloosheidssituatie in heel Europa, waardoor hij werkkampen bouwde. Dit hielp de werkgelegenheid terug te brengen, omdat het mensen een inkomen verschafte door er te werken, terwijl ze ook productieve tijd besteedden aan het maken van goederen, zoals kleding of het bouwen van huizen.