De Soorten Kampen in de Tweede Wereldoorlog

Wist u dat er tijdens de Tweede Wereldoorlog veel soorten kampen waren? Er waren werkkampen, krijgsgevangenkampen en concentratiekampen. Dit artikel bespreekt deze verschillende soorten kampen en wat ze betekenden voor degenen die er gevangen zaten.

Concentratiekamp

Een concentratiekamp is een onvruchtbaar land waar mensen gevangen worden gehouden. Deze kampen werden voornamelijk gebruikt voor Joden, maar ook voor Nederlandse burgers die de Duitsers als vijanden beschouwden, zoals politieke tegenstanders of leden van verzetsbewegingen. Waarbij de mensenrechten in meer of mindere mate willekeurig tegen hen werden geschonden door bewakers die deze slachtoffers vaak wegstuurden om te sterven in werkverschaffing.

Interneringskamp

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Joodse bevolking van Nederland geïnterneerd in concentratiekampen. Deze Joden leden onder onderdrukking en discriminatie, waardoor zij zelf slachtoffers werden en een bedreiging voor de samenleving als geheel, uit angst dat zij kwaad zouden berokkenen aan degenen die hen onderdrukten, zoals nazi’s of fascisten. Dit leidde ertoe dat veel Europese regeringen in deze periode antisemitische wetten aannamen tegen hun minderheden, waardoor nog meer werd gerechtvaardigd waarom deze groepen met alle mogelijke middelen onder controle moesten worden gehouden. Inclusief gedwongen hervestiging buiten landen waar hervestiging plaatsvond, voornamelijk omdat anderen aan de macht kwamen en invloed kregen op de besluitvorming over wat er daarna zou gebeuren.

Doorgangskamp

De meeste kampen werden gebruikt als doorgangsplaats naar andere faciliteiten. Ze hadden vaak weinig voedsel of middelen, en degenen die er kampeerden werden vaak mishandeld door bewakers als ze probeerden het terrein zonder toestemming te verlaten. Doorgangskampen zijn meestal klein en er gaan maar mensen één kant op – ofwel naar werk-/exterminatiecomplexen zoals de concentratiekampen Auschwitz en Dachau.

Reserveringskamp

De kampen die niet bedoeld waren voor het vermoorden of interneren van mensen. In de Tweede Wereldoorlog boden zij onderdak aan Joden die een bijzondere betekenis hadden voor Duitsland – ex-militairen en anderen wier leven zo belangrijk was dat zij koste wat kost beschermd moesten worden tegen de geallieerde machten!

Vernietigingskamp

Vernietigingskampen werden gebruikt om mensen zo snel en efficiënt mogelijk te doden in de Tweede Wereldoorlog. Ze worden ook wel “uitroeiing” genoemd. Wat betekent dat ze gericht zijn op de volledige vernietiging of uitroeiing van een vijand, zoals gaskamers die slachtoffers op treinen zetten die op weg waren naar crematievuren waar hun as zou worden verwijderd. Terwijl ze nooit een kans op leven hebben gehad – dus het maakt niet uit hoe je dit soort kampen noemt, er is altijd een vorm van helsheid aan verbonden.

Werkkampen

Arbeidskampen werden in de jaren dertig van de vorige eeuw gebouwd om werklozen onder te brengen tijdens een wereldwijde crisis. De Duitse nazi’s namen deze kampen over en gebruikten ze voor de Joden voordat ze hen naar het oosten deporteerden, waar de meesten nooit meer terugkeerden nadat ze gevangen waren genomen door de Sovjettroepen net buiten Auschwitz, vandaag bijna 65 jaar geleden op 27 september 1944

In 1935, toen Hitler aan de macht kwam, creëerde hij een werkloosheidssituatie in heel Europa, waardoor hij werkkampen bouwde. Dit hielp de werkgelegenheid terug te brengen, omdat het mensen een inkomen verschafte door er te werken, terwijl ze ook productieve tijd besteedden aan het maken van goederen, zoals kleding of het bouwen van huizen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *