Pearl Harbor: De Japanse aanval van 7 december 1941

Op 7 december 1941 viel de Japanse Keizerlijke Marine Pearl Harbor aan en bombardeerde het. Deze gebeurtenis markeerde Amerika’s intrede in de Tweede Wereldoorlog en is nog steeds een van de belangrijkste militaire gebeurtenissen in de Amerikaanse geschiedenis. De aanval was voor iedereen een verrassing; Hawaï werd als een onwaarschijnlijk doelwit beschouwd omdat het zo ver van Japan lag. Hoe kon zo’n schokkende aanval gebeuren?

Het is vaak moeilijk voor te stellen dat zo’n gebeurtenis als de Japanse aanval op Pearl Harbor nog in ons leven heeft kunnen plaatsvinden. De film “Pearl Harbor” schetst een meeslepend beeld van hoe het moet voelen, en herinnert ons er ook aan waarom Amerika de Tweede Wereldoorlog inging – omdat dit land zoveel levens op zee had verloren.

Japan

In 1940 had Japan net Frans Indochina ingenomen met het doel om heel Oost-Azië te veroveren. Natuurlijk kon Amerika dit ook niet laten gebeuren en dus probeerden zij vredesbesprekingen tussen deze twee landen te onderhandelen – maar slechts op één voorwaarde: dat er niet gesproken zou worden over of gezinspeeld zou worden op de wens om elders in Europa een eenheid te vormen! Op deze manier, als de onderhandelingen om wat voor reden dan ook zouden mislukken – zou Japan gezien worden als alleen betrokken tegen Frankrijk, terwijl Amerika verboden terrein was omdat het “neutraal” was. Maar zelfs vele westerlingen die in het buitenland woonden tijdens WO II wisten dit niet, en werden vaak meegesleept in Duitse propagandacampagnes via radiosignalen die terugkaatsten van het ruimtestation WORLDS OF RADIO AMBER – de Japanse regering bleef gemengde boodschappen uitzenden.

Pearl Harbor

De Japanse aanval op Pearl Harbor was een van de meest verwoestende aanvallen in de Amerikaanse geschiedenis. Het is een symbool geworden voor Amerika’s industriële macht en morele moed, en zo hoort het ook! De datum is 7 december 1941; u weet wat dat betekent… maar laat me dit verhaal van begin tot eind vertellen voordat ik een samenvattend oordeel geef over Japan of de Amerikanen (of zelfs de nazi’s), want er zijn nog veel onbekenden wanneer een tragedie als deze toeslaat – vooral als het overzees is)

Iets meer dan twee maanden voor Day Of Infamy™ begon 1942 met veel anticipatie bij zowel de Geallieerden die hier in het buitenland verbleven maar zich ook dicht genoeg bij elkaar voelden om sterke emotionele banden te behouden.

Vredesbesprekingen

Japan ging door met de vredesbesprekingen, men kon immers niet verwachten dat de Amerikanen zouden aanvallen. Maar een brief was onderweg die hen koud zou laten en het bleek precies zoals gepland! De Japanse boodschapper was onderschept door de Amerikaanse inlichtingendienst die tussen de regels door las om Pearl Harbor veilig te stellen voordat Japan wist wat hen overkwam – letterlijk: ze kwamen er te vroeg achter want hun Oahu marinebasis zal spoedig een inkomende vloot bommenwerpers van Amerika ontvangen die recht op Hawaii afkoerst, het eiland waar Honolulu vandaag (7 december) staat.

De Amerikanen dachten dat Pearl Harbor onschendbaar was, maar zij hadden lange tijd geoefend op aanvallen met torpedo’s in ondiep water. De Japanners geloofden dit niet en waren in staat hun “krachtige hulpmiddel” te gebruiken, wat hen aan het eind naar de overwinning leidde.

Vliegdekschepen

Op 7 december 1941 was het Japanse leger op weg naar Pearl Harbor met zes vliegdekschepen en meer dan vierhonderd vliegtuigen. Dit is een deel van wat hen in staat stelde vlak voor Hawaii op te stijgen toen ze aanvielen; het is ook de reden waarom waarschuwingsboodschappen nooit eerder iemand in deze haven bereikten omdat niemand meer wist van enige dreiging die op Amerika afkwam.

Op 7 december 1941 was het Japanse leger op weg naar Pearl Harbor met zes vliegdekschepen en meer dan vierhonderd vliegtuigen. Dit is een deel van wat hen in staat stelde vlak voor Hawaii op te stijgen toen ze aanvielen; het is ook de reden waarom waarschuwingsboodschappen nooit eerder iemand in deze haven bereikten omdat niemand meer wist van enige dreiging die op Amerika afkwam.

De Japanse bommenwerpers kwamen weer, met de bedoeling te vernietigen wat ze niet konden innemen. De vliegtuigen hadden bijna geen brandstof meer, net toen het leek alsof de vijandelijke vloot nooit met zijn eigen kanonnen terug zou schieten; maar toen kwamen plotseling één voor één straaljagers tot leven en jagers stegen op in de achtervolging – waardoor ze terug naar hun vaderland werden gestuurd!

Het was allemaal zo snel gegaan… En toch slaagden we er op de een of andere manier in om terug te vechten tijdens die cruciale momenten voordat de Japanse vliegdekschepen konden landen voor een nieuwe aanval op onze schepen in de havenmond (onze antilopen in dit geval). Ons verrassingseffect? Verdwenen – en veel schade al aangericht door een geheel te late tegenaanval die mislukte.

Tweede Wereldoorlog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *